vor í gær, vetur í dag.
veðrið er jafn óútreiknanlegt og sveiflukennt og skap fraukunnar (aumingja sigurjón og hans ört fjölgandi gráu hárum).

nú er það helst í fréttum að öllum verkefnum annarinnar er lokið, með naumindum þó. ég byrjaði á því að skila inn vitlausu eintaki af BA ritgerðinni. það var samt alls alls ekki mér að kenna, en því var bjargað fyrir rest. nokkrum mínútum (ekki grín) áður en að prófdómararnir hittust var ég að skjögra inn í háskólann með síðustu eintökin mín. rétt eintök í það skiptið. hasarinn var svo mikill að það kæmi mér ekki á óvart ef ég hefði bara fyrir rælni skilað inn símaskránni en það verður bara að fá að koma í ljós.
ástandið var lítið skárra á mánudaginn var, en kortér í skil reyndi hópurinn minn að tjösna saman bæði kaflaheitum og heimildum í ritgerðina sem að skila átti fyrir miðnætti. 23:58 opnuðum við uglu og stutt seinni fór ritgerðin á sinn stað. enn í dag hefur engin okkar þorað að skoða hvernig í skrattanum þessi ritgerð leit út þegar þarna var komið. það verður líka bara að koma í ljós. 

margt sem þarf að koma í ljós.

nú er ég bara að hanga. hangi allan daginn og finn mér uppskriftir sem ég ætla að prófa að baka, les bækur, naglalakka mig og gef föt í rauðakross gáma. í gær gekk þetta meira að segja það langt að ég tók vorhreingerningu í eldhúsinu. allt var skrúbbað og skúrað og pússað. veit ekki alveg tilganginn með því, hundleiðinlegt verkefni, sem ég kom mér í algjörlega í sjálf. en það er búið og þarf alls ekkert að koma í ljós eins og allt hitt.

hvað haldiði..? ég er loksins farin að sjá fyrir endann á þessu ba-námi. það hlaut að koma að þessu, því vissulega byrjaði ég haustið 2008! síðan þá hef ég reyndar flutt á milli landa og þurft að taka mér óhjákvæmilega pásu, en það skiptir ekki máli. nú er þetta allt í áttina.

í dag skilaði ég sumsé inn lokaverkefninu og á nú aðeins eftir að skila 2 litlum ritgerðum á þessari önn. svo fer ég, í fyrsta sinn á ævinni held ég bara, í aðeins eitt agnarsmátt lokapróf! formlega líkur því þessari önn 24. apríl! og þá er ekki einu sinni komið vor. aldrei hef ég lent í öðru eins. vinnuveitandi minn hélt líka að hefði dottið á höfuðið þegar ég sagði henni frá því hversu snemma ég væri búin í skólanum, en þetta er víst enginn lygi. sumardaginn fyrsta verð ég bara formlega komin í sumar"frí". og hananú.

þessu var að sjálfsögðu fagnað í dag, með tvennum hætti. 

fyrripartsgjöfin.

 síðdegisgjöfin (samt alveg eftir klukkan fjögur sko).

hef aldrei skilað svona settlegri ritgerð áður! þetta eintak fær því að dúsa í húsinu á horninu en ekki í höndum prófdómara í háskóla íslands. maður verður að eiga svona flottheitt, afþvíbara.

svo eyddi ég kvöldinu með þessum bjálfa, sem sá hest í sjónvarpinu og gat ekki með nokkru móti áttað sig á því hvað væri í gangi og í hvern fótinn hann ætti að stíga (enda með fjórar fætur, svo það er nú um eitt og annað að ræða).

ó hæ!
það mætti halda að ég væri námsmaður, upptekin við að gera verkefni og lokaritgerð og því með bloggið neðarlega á forgangslistanum mínum. engar áhyggjur, það er ekki raunin. vissulega er ég námsmaður mað hundrað verkefni á herðunum en það er ekki ástæða bloggleysis. eina afsökunin sem ég hef fyrir mér í þeim efnum er leti (og internetlausir páskar). ég er svo löt að það nær ekki nokkurri átt. þessi verkefni hrúgast til að mynda bara upp og ekkert gerist!

en nóg um það! ýmislegt hefur á daga mína drifið. þessir páskar til dæmis, þeir voru nú eitthvað. 
við fórum í bústað með krúttlegu kompaníi og átum á okkur gat. eiginlega gerðum við ekkert annað en að úða í okkur einhverju rugli. og fara í pottinn, lesa og spila smá. annars ekkert nema át!
mörgum vikum fyrir brottför hófust umræðurnar um matseðilinn og þær hættu ekkert fyrr en á heimleið, svei mér þá. það var kjöt í öll mál og páskabjór á milli. sigurjón afrekaði það meira að segja einn daginn að vera búin að sporðrenna fjórum máltíðum, sem allar samanstóðu af kjöti, fyrir klukkan eitt. að degi til! það hlýtur bara að vera einhvers konar met, því ofan á allt saman vaknaði maðurinn klukkann ellefu. hangikjöt, pylsa, brauð með lambalæri ofan á (næstum því heilu læri sko) og club sandwich. fyrir flesta er þetta nú bara einn og hálfur dagur af næringu!
jæja, nóg um það. ég sýni ykkur bara myndir.

við keyptum allavega nóg af mat. þetta er bara frá okkur sigurjóni, við þetta bættist töluvert af fæði. hvort við höfum efni á restinni af apríl, húsaleigu og bensíni verður þó að liggja milli hluta.

 fimm sekúndum eftir komu var þetta ástandið.

það er nú alveg hægt að halda upp á hátíðisdaga þó maður sé hundur. út í móa með akfeitt bein.

 ekki svo óalgeng sjón, þessar dúkkur stóðu sig vel.

  það var eitthvað mjög einkennilegt við þessa bókakápu.

hundur og húsbóndi elda.

 MORGUNMATUR!

þetta var hápunktur ferðarinnar. grínlaust þá urðum við blá í framan af hlátri, gáfum hvort öðru fimmu og ræddum næstu skref þessa brandara í þaula. 

ugh, nú langar mig aftur!

í staðin ætla ég samt bara að lesa ritgerðina yfir í síðasta sinn, senda hana í lestur og henda mér í koju. hananú!

ó já. málsháttur!

celebsökker, kafli 4.
það er náttúrlega ekki hemja hvað það er langt síðan ég gerði celebsökker póst. ég get allavega fullvissað ykkur um það að ástæðan fyrir því er ekki dvínandi áhugi minn á fræga fólkinu og hollywood glamúrnum. onei, þvert á móti. ætli ég hafi ekki bara verið andlaus!

en nóg um það, nú er það 4. kafli. HÉR fór ég svolítið í saumana á því hvernig ég vel mér þessa frægu vini til að skrifa um, en ég get strax sagt ykkur það að sú sem nú kemur trónir á toppnum. hún fær ekki aðeins prýðilega einkun í myndaprófinu svokallaða heldur dúxar hún á youtubeprófinu. kaldhæðnari og fyndnari hnátu er varla hægt að finna. 

hún er á allra vörum þessa dagana, datt upp tröppurnar á óskarnum, hún er sæt, sjarmerandi og virkar alveg einstaklega venjuleg og sama um allt fössið sem ríkir í kringum hana. jennifer lawrence, dömur mínar og herrar (sem ég efast um að séu að lesa loppuna, en setningin er eiginlega bara gerð svona). hún verður 23 á árinu og sagði í viðtali um daginn að ástæðan fyrir því hversu góðum tökum hún væri búin að ná í leiklistinni væri að öllum líkindum sú að hún hefði verið sjúkur lygari sem barn og því í góðri æfingu.

það náttúrlega fer ekki framhjá nokkrum manni að konan er gullfalleg.

getur verið svakalega elegant þegar á þarf að halda...

en oftast virðist hún bara vera klaufsk og brussuleg blaðrandi út í loftið án þess að hugsa nokkuð út í það hvað hún er að segja! 

sem dæmi um blaðrið í henni, þá horfði ég á nokkur youtube myndbönd með henni af rauða dreglinum rétt fyrir óskarinn. í öllum þeim klippum heyrði hún nánast ekkert sem sagt var við hana af því að hún var svo spennt yfir því að fá mcdonaldinn sinn sem mamma hennar var að sækja. blessað barnið.

æ þið vitið, horfið bara á þessi tvö hérna og sjáiði krúttið.

hahahha - ég get hana ekki. 

við erum sko bilað góðar vinkonur!

hugsanlega er ég fimm árum á eftir, en það er nú ekki í fyrsta skipti sem slíkt gerist þannig að sjokkið er ekkert mikið.

ég var sem sagt að smakka chai latte í fyrsta sinn um helgina. ég vissi ekkert hvað þetta var og hafði aldrei heyrt á þetta minnst (nema að ég hafi heyrt það en af því að þetta hljómar eins og eitthvað of hollt og döll þá hef ég leitt það hjá mér). fyrir ykkur sem ekki vitið hvað chai latte er þá get ég sko sagt ykkur það (geri ekki ráð fyrir því að margir sitji núna spenntir, því allir sem ég hef talað við gapa og segja "omg, hefurðu aldrei smakkað chai latte. dagný mín, keep up with the program" eða eitthvað svoleiðis. en allavega). þessi drykkur á rætur sínar að rekja til indlands og í honum er allt sem er gott í heiminum. ég sá innihaldslýsingu á veggspjaldi á kaffihúsinu og ég byrjaði að slefa. öllu gríni slepptu þá fór allt á fullt í munninum á mér. í þessu er sem sagt;
heitt te krydda með
kardimommur - gott
anís - gott!
lakkrísrót - gott
kanil - mjög gott (nema fyrir barry greyið. fyrir honum er kanil frá helvíti komið)
og að sjálfsögðu, toppurinn á ísjakanum, engifer - best.

hólímólí, smakkiði þetta. fyrir þá sem vilja sæta þetta upp er hægt að láta setja sýróp en það vil ég alls ekki. ég vil þetta sterkt! 

þið þrjú sem eruð þau einu á landinum sem ekki hafið fengið ykkur (miðað við viðbrögðin sem ég fékk), smakkiði. 

það verður seint sagt að ég sé fyrirferðarlítil. að hluta til af því að ég tala alveg óskaplega mikið og hlæ þeim mun hærra, en líka af því að ég er klaufi og brussa sem hefur ekki hugmynd um hvernig á að mála sig eða plokka augabrúnir. það er ekkert svona elegant yfirbragð eða þokkafullar hreyfingar. en það er sko allt í lagi, ég er bara ekki svoleiðis og líður alveg hreint ágætlega með það. það væri örugglega eins og að sjá hund í hælaskóm ef ég myndi reyna að dama-mig sérstaklega mikið upp. helga frænka á reyndar hrós skilið, hún hefur náð töluverðum árangri á því sviði þannig að í staðin fyrir að vera 100% þumbi kann ég mig smá.

en.

þessi læti í mér eru til staðar allan sólahringinn, ekki bara á meðan ég vaki og er með meðvitund. lengi vel hef ég gníst tönnum og sef þess vegna með mjög flatterandi góm. þegar ég var unglingur þá söng ég... eða gólaði öllu heldur upp úr svefni. mömmu fannst þetta voða spaugilegt, ég þakka bara fyrir að ég hafi verið sofandi og því ekki þurft að hlusta á sjálfan mig. ég hreyfi mig bilað í svefni og ég hef aldrei upplifað það að ég vakni í sömu stellingu og ég sofnaði í. aldrei. ég stel sænginni hans sjonna mjög reglulega og hendi þá minni á gólfið (allt óvart sko), stel koddanum hans, blaðra heilu sögurnar og ævintýrin, sparka í hundinn og svona mætti lengi telja. (hann sefur stundum til fóta, flóki sko, og eina nóttina vaknaði ég (og hann greyið) við það að ég þrumaði honum fram úr eins og fótbolta. aumingja dýrið svaf í búrinu það sem eftir lifði nætur). 

síðustu nótt sló ég þó persónulegt met. mér var ferlega heitt og var búin að snúa mér þvert í rúminu. vaknaði með hausinn á belgnum á sjonna og hvar haldiði að lappirnar á mér hafi verið. jú, í gluggakistunni! ég hef örugglega legið svona í dágóða stund því að tærnar á mér voru alls ekki heitar þegar ég rankaði við mér. ó sei sei nei, það voru þær ekki. en mér var að minnsta kosti ekki lengur svo viðbjóðslega heitt að mig langaði að fara úr skinninu mínu.

nú erum við örugglega öll að hugsa nákvæmlega það sama.

aha - það kann vel að vera að hún sé brussa bæði nótt og dag en hún er líka úrræðagóð allan sólahringinn!

ég ætla ekki að skrifa neitt um óskarinn, ég hef hvorki vit né áhuga á því. hvað þá kjólunum sem þar sáust.

hins vegar ætla ég að skrifa um þennan dýrðarðinnar hita sem hefur verið úti undanfari og birtuna. ó, elsku birtuna. ég fæ alveg fiðrildi í magann þegar ég finn hvað dagurinn er orðinn langur og ég er öll orðin glaðari, hressari, betri og skemmtilegri. aahhh!
í morgun vaknaði ég svo í þokkabót við fuglasöng. það er ekkert sem gleður mig meira en fuglasöngur að morgni (nema kannski þegar ég heyri í lóunni í fyrsta sinn, variði ykkur). það að rifa eyrun (geriði það ekki?) við það að fuglarnir eru að syngja sín á milli er bara mest uppörvandi hljóð í heiminum. ég var nærri því búin að henda mér út um gluggann af gleði, en sem betur fer var klukkan snemmt og þá er ég jafn lífleg og gamalt pottablóm. svo ég bara lá og hélt áfra að hlusta og brosa og svo kom sólin upp (eða sko, dagsbirtulampinn fór að skína). þetta gerir mig svo glaða! vá ég er orðin tryllingslega æst bara við það að skrifa um þetta. brosi geðsýkislega út að eyrum. eins gott að sigurjón komi ekki heim úr vinnunni á meðan ég bý til þennan pistil, hann myndi snúa við á punktinum.
en okei.
í gær var ég svo að vinna og þegar við settumst niður til að borða kvöldmatinn þá tók ég eftir því að það var enn hálfbjart úti. KLUKKAN SEX! ég legg ekki meira á ykkur.

svo er bara búið að vera hundrað (sjö) stiga hiti úti alveg heillengi. (okei það er reyndar ekki jákvætt, því þar er ekkert annað en gróðurhúsaáhrif og rugl í gagni. allt er að fara til helvítis. en geymum þá umræðu. þetta er gleðiumræða).

í öllum hasarnum var ákveðið að páskunum í ár verður eytt í sumarbústað. fjarri öllum ys og þys og bara fuglar, vinir og eitt stykki hundur... sem vonandi étur ekki fuglana. 
ég verð búin að skila af mér, eða mjaahh, svona nánst fullkláraðri ba ritgerð og ég nenni bara hreinlega ekki að hugsa lengra. í versta falli læri ég, en þá í bústað! í birtu! með fuglum!

hjálpi mér, ég held ég sé í maníukasti.