síðasta önnin í ba náminu mínu er formlega hafin og ég sé loksins fyrir endann á þessu. námið hefur aldeilis dregist á langinn og á tímabili langaði mig helst að kasta þessu öllu út um gluggann og byrja í einhverju allt öðru, alveg frá grunni. en ég er fegin að ég gerði það ekki. mér finnst námið skemmtilegt og áhugavert og þetta er það sem ég vil gera, þó svo að það hafi kostað hálflukkaða ferð til danmerkur, tveggja ára pásu, mikla peninga og allt of fáar metnar einingar í háskóla íslands. ég verð að líta björtum augum á hlutina og áætla að ég hafi lært mikið af þessu flakki, meira en ef ég hefði bara farið hefðbundnu leiðina. 

á mánudaginn mætti ég sumsé spræk á fyrsta ba-ritgerðar-fundinn minn. eftir tímann var ég svo yfir mig buguð og stressuð að ég taldi fatakaup vera það eina rétta í stöðunni. stefnulaust arkaði ég búð úr búð í kringlunni og reyndi hvað ég gat að finna eitthvað til þess að gleðja mig. það mission reyndist erfiðara en það hljómar því ég er ekki mikil útsölumanneskja í eðli mínu. mér finnst oftast of mikið um að vera og fólksfjöldinn yfirþyrmandi, tónlistin finnst mér oftast allt of hávær og fötin svo mörg og hrúgurnar svo stórar að ég veit aldrei hvar ég á að byrja. útsölur eru held ég allt of kaotískar fyrir kassalaga persónur og reglupésa eins og mig.
það er þó alltaf gaman að ramba á góða hluti á spottprís og "spara" þannig nokkrar krónur og það var akkúrat það sem gerðist, lukkunnar pamfíll sem ég er.

þennan blazer/tuxedo jakka sá ég snemma í haust og tók andköf, mig langaði svo í hann. það voru 2 ástæður fyrir því að ég keypti hann alls ekki þá.
a) hann kostaði nærri 19 þúsund
b) ég hélt því statt og stöðugt fram að ég væri komin með leið á blazer jökkum (þrátt fyrir að hafa bara átt einn, sem var keyptur á slikk hjá rauða krossinum fyrir 8 árum), enda búnir að vera í tísku lengi og ég nennti ekki að fá mér þannig. 

í október sá ég svo skrattans jakkann aftur, þá á 15 þúsund. mátaði hann að sjálfsögðu aftur en þrjóskan tók völd og ég skildi hann bara eftir á slánni. en hvað haldiði? nú arka ég inn í kringluna í öngum mínum á mánudaginn var og er ekki gersemin á klikkaðri útsölu og falur fyrir nokkra þúsundkalla.

nú á ég þennan fína fína jakka með leðri og allt og "græddi" í rauninni fullt af pening! (reyndar hélt ég áfram að kaupa og fann pils, ekki á útsölu, og bók, ekki á útsölu, sem mér fannst nauðsynlegt að taka með mér heima líka. en það þarf ekkert að fylgja sögunni).

nú má bara fara að vora og hætta að rigna svo ég geti notað tuxedo-inn minn.

félagsráðgjafi í tuxedo, það er eitthvað.

ó þið þekkið mig. mér hafa alltaf þótt áramótin skemmtilegri en jólin, af ótalmörgum ástæðum. undanfarið hef ég samt verið að tengjast jólunum meira og meira. til að mynda þóttu mér jólaljósin í fyrsta sinn ekki ömurleg þetta árið - ég hlakkaði bara til að hengja þau upp og skoða í annarra manna glugga. vanalega hefur mér alltaf þótt þessar skreytingar frekar niðurdrepandi, sérstaklega ef þær eru blikkandi eða illa upp settar. ég held hreinlega að þetta sé þroskamerki (og að sólarupprásalampinn sem mamma gaf mér sé að virka og ég þess vegna ekki að væla yfir mig af þunglyndi).

en áramótin er alltaf skemmtileg! það er svo gaman að líta yfir farinn veg, rifja upp fyndin atvik og átakanleg, rýna í pólitík liðinna mánaða, skoða hvaða lög voru mest spiluð og kjósa alls konar fólk ársins. 

nú verður stokkið hratt yfir ár íbúa hússins á horninu. 
þar ber fyrst að nefna útskrift sigurjóns í lok janúar þar sem hann nældi sér í byggingafræðititilinn. kjartan litli var hjá okkur á lokasprettinum og sátu þeir félagar sveittir í stofunni að læra, nánast allan sólahringinn. að sjálfsögðu stóðu þeir sig báðir með stakri prýði!

í febrúar fórum við norður í árlegt þorrablót fjölskyldunnar. þar spila bræður mömmu og afi live músík og þykir þetta hin besta skemmtun og mikil veisla. eins og vera ber var líka dansað af mikilli innlifun.

seinna þennan sama mánuð gerðist svo undur og stórmerki, næstum því merkilegra en gráðan hans sjonna! FLÓKI MÆTTI Í HÚSIÐ Á HORNINU! sætari hvolp hef ég náttúrlega ekki hitt. sjá þennan dúllubangsa.

mars og apríl eru svo frekar ómerkilegir, fyrir utan það að foreldrar mínir eiga þá afmæli... en hvað um það. við eyddum páskunum í reykjavík og elduðum eitthvað innbakað rugl, mjög svo gott og settum hatt á flóka af því að hann er uppáhaldið okkar.

í maí fékk ég nóg af hárinu á mér og klippti á mig fermingjadrengjakolla. (vá hvað þetta ár er viðburðasnautt!)

í júní fóru svo hlutirnir að gerast og við skröltum af stað í fyrstu útilegu sumarsins. í góðra vina hópi héldum við að seljalandsfossi og tjölduðum þar í töluverðu roki en mikilli sól. daginn eftir fundum við svo góða laut í haukadal og láum þar eins og hrúgur í sólbaði. seinna sama mánuð átti sjonni afmæli, við fórum á ískalda þjórshátíð, héldum kosningavöku sem endaði í miðbænum þar sem þóra var kysst í bak og fyrir... hehemm...

júlí er minn mánuður því þá á ég afmæli (og ég eignaðist snjallsíma. jibbí og já það er sko eitthvað til að ræða). viktoría, arna dís og elías bökuðu fyrir mig afmælistertu og ég fékk að drekka úr afmælisglasi hjá þeim og svo héldum við á tónleika á miklatúni um kvöldið. frekar ljúft allt saman!

stóru hlutirnir gerðust síðar í júúúlííí.

yndislegu vinir mínir, kristín og ottó giftu sig og frúin var að sjálfsögðu gæsuð fyrir þann tíma. eins og við var að búast var veislan hin glæsilegasta. borðin svignuðu undan veitingum og víni og eftir miðnæti voru afar fá glös í notkun, en í staðin gengu flöskurnar á milli manna í risastórum danshring sem myndast hafði á gólfinu.

ágúst var reyndar fremur döll. töluvert um næturvaktir í vinnunni og því aðeins minna um gleði, glens, kaffi og grín með vinum. meira bara svona sof. ég reyndi samt að taka mig á og reyndi að fara reglulega út að hlaupa. eftir að ég náði 6 km. takmarki mínu þá hætti ég - fannst þetta allt of leiðinlegt og tímasóun þar að auki. fannst ég ekkert léttast eða líta betur út og enn síður fann ég mun á þolinu. síðan þá hef ég ekki hreyft mig, nema til að labba út á subway og kaupa mér mat. ég ætla að reyna að laga þetta á komandi ári (eins og alltaf). verð bara að finna mér hreyfingu sem ég hef gaman af - eftir að ég hætti í frjálsum þá hef ég ekkert fundið sem hentar mér!

venju samkvæmt hófst skólinn í september, flóka til mikillar mæðu. heimanám er ekki honum að skapi (frekar en mér svo sem) og gerði hann í því að vera uppáþrengjandi. þetta gekk þó allt eins og í sögu og enn sem komið er hafa einkunnirnar verið hinar ágætustu og flóki er enn sæll og glaður og á lífi.

ég fór líka í fyrsta sinn á októberfest í háskólanum og varð ekki fyrir vonbrigðum þar! blómfríður litla, eða erla rán, hélt á vit ævintýranna og fór til LA sem au pair. hún kom við í borginni til að kveðja stóru og gera hann ponsu meira abbó. það gekk alveg eftir bókinni og fraukan varð græn í framan þegar kom að kveðjustund.

í október og nóvember gerðist nú ekki margt merkilegt - ég vann töluvert mikið og sigurjón líka auk þess sem að mikið var um verkefni og skil í skólanum. nefið var því mest ofan í skruddum og ekki frá mörgu að segja.

í desember komu svo próf og allt það sem þeim fylgir. sigurjón byrkaði líka í nýrri vinnu á arkitektastofu í nágrenni við hraunteig. það er allt hið besta mál.

jólin voru í huggulegri kantinum þetta árið, haldin með góðum vinum og þann 29. fór ég norður í mömmu og pabbahús til að eyða áramótunum með fjölskyldunni. helga litla lucie var með og allt var brilliant þar til ég fékk magapest. hún er nú að líða hjá, 7 - 9 - 13. að sjálfsögðu var hattaþema á gamlárs og allir kátir. pabbi var í spánýrri jólarúllukragapeysu og hinu sígilda jólavesti sem amma prjónaði á hann. í ár náðum við að skrifa árið með stjörnuljósum (annað en í fyrra). því má þakka myndahæfileikum brósa míns.

gleðilegt ár til ykkar allra, kæru lesendur. megin gæfan fylgja ykkur og gleðin vera með í för. takk fyrir allt liðið, samveru, lestur, komment, faðmlög, huggun og pepp.

nýárskveðja,

dagný.

gleðilega hátíð kæru lesendur loppunnar. 
leti og tímaskortur (samt aðallega leti) hafa gert það að verkum að ég hef ekki gefið mér tíma fyrir nein skrif, hvorki hér né á jólakort. aldrei þessu vant sendum við bara örfá kort í ár, rétt til nánustu ættingja okkar beggja. vinirnir fengu að sitja á hakanum og fá bara kveðjur seinna eða hérna á rafrænu formi. mér leiðast reyndar internetkveðjur álíka mikið og mér leiðist pestin, en það verður bara að hafa það.

þessi segja því gleðileg jól til allra og óska ykkur farsældar á komandi ári.

við höfum haft það ósköp gott og notalegt síðustu daga. 
aðfangadagskvöldi eyddum við með yndislegum vinum. við átum á okkur gat og drukkum að sjálfsögðu gott vín með, reyndum að taka settlega jólamynd (sem tókst ekki*) og náðum ekki að brúna kartöflurnar fyrr en í 3. tilraun. ég gleymdi að setja á mig varalit og maskara og ískexin voru aldrei étin. en það kom alls ekki að sök því kvöldið var eins krúttlegt og það gat orðið. við horfðum þó hissa á hvert annað eftir að öllum gjöfum hafði verið komið undir tréð. okkur þótti magnið ekki alveg í takt við fjórar fullorðnar manneskjur!

*hér má sjá nítjándu, og jafnframt síðustu, tilraun okkar til að ná mynd af okkur öllum við tréð. hún verður að duga.

við lína erum samt sætar, sama hvað!

jóladagsmorgun var svo vinnudagur hjá fraukunni og kvöldinu var eytt í matarboði og spileríi. á tímabili sat mitt lið uppi með þessa hér stafi í skrabbúl. þó svo að þeir gefi ferlega mörg stig þá eru þeir ekki til neins svona allir í einu. kex í fleirtölu virkar ekki (köx) og það vantaði ð til að mynda orðið þæfð. annað var bara eitthvað rugl og ekkert gekk upp. 

en að máli málanna. þetta ofurkrúttaða besta-dýr-í-heimi er 1 árs í dag. þvílík endalaus lukka og hamingja að hafa rambað á þennan hund. og ég sem er bæði hrædd við hunda og líkar illa við þá. glæsilegt!

ég sit á þjóðarbókhlöðunni og læri. er hérna tilneydd en annars læri ég alltaf heima hjá mér, finnst það á allan hátt mikið betra. þar get ég hlaupið á klósettið án þess að eiga það á hættu að einhver taki tölvuna mína (eða svo það gerist ekki dröslast með allt dótið á dolluna). heima get ég líka fengið mér að borða hvenær sem er og á meðan ég læri ef út í það fer. þegar ég er heima þá er ég ekki blá af kulda og með sultardropa eins og hér. heima er enginn sem sendir „djöfullskalégkýlaþig“ svipinn þegar ég hnerra. þar er heldur ekki jafn óbærileg þögn og er hér, þannig að hvert brak er eins og byssuhvellur.

...

þið náið þessu. mér finnst g.l.a.t.a.ð. að læra á bókhlöðunni.
en hér er ég í dag og stemningin er vægast sagt undarleg. próftíminn genginn í garð og allir greininlega með hlutina álíka mikið á hælunum og ég. strákurinn við hliðina á mér er til dæmis að bryðja á sér tennurnar og stelpan hinu megin við ganginn er annað hvort að gráta eða alveg að fara að gráta. ég er ekki með gleraugun á mér þannig að ég sé það ekki alveg nógu vel. 
það er líka það mikið af fólki hérna að eina borðið sem ég fann er eiginlega í forstofunni. sem betur fer á ég góða úlpu og ég tók ullarsokka með mér. 

þessi aðstaða og ömurlegheit gera það þó að verkum að ég er búin með stóran hluta af skýrslunni, sem ég hefði annars dólast með í allan dag í hitanum og góðærinu heima. því hef ég ákveðið að restin af próflestrinum skal fara fram úti í garði (já, það er skárra en hér. svo lengi sem engin er að senda mér svipi eða stela tölvunni). bara svona til að speed things up!

prófráð til ykkar kæru lesendur. út í garð og þið verðið enga stund að þessu!

kannski smá farin að gleyma og trassa þetta blogg!
muniði í fyrra, þegar ég var í jólaprófunum?
já það er svipuð stemning hérna núna - samt ekki alveg svona akút ástand eins og þá. ég fór til dæmis í sturtu rétt áðan og hef enn ekki fengið frunsu, er þó með tvær bólur. 

í þetta sinn eru líka bara þrjú lokapróf og eitt stórt verkefni.
ég vinn reyndar töluvert á milli prófa, en það kemur ekki að sök. álagið er töluvert minna og lesturinn eftir því (og áhorf youtube myndbanda og þið vitið, alls konar stöff sem skiptir ekki máli).

tel niður í 17. desember því þá kemst ég í jólafrí. hér hefur ekki verið sett upp svo mikið sem einn jólaálfur og hvað þá eitthvað sem glitrar eða lýsir. ójólalegasta heimili í póstnúmeri 105 gjössovell. 

einhver sérstök ástæða fyrir því að ég á ekki þessa peysu haldiði?
væri samt brilliant ef ég myndi finna hana í svörtu. og svo enn meiri snilld ef ég gæti fengið svona slaufu fyrir flóka. hann á jú afmæli í kringum jól!

uppfærsla:
SLAUFAN ER FUNDIN!

hæ!
það er alveg tryllt að gera þessa dagana, svona eins og nóvember sæmir. áður en önnin byrjaði settist ég niður með sjálfri mér (eða nei, ég hugsaði þetta bara á meðan ég labbaði... en allavega) og ákvað að þetta misseri yrði ekki eins og öööll hin. þennan vetur ætlaði ég að vera toppnámsmaður og svitna dugnaði. þess vegna ætlaði ég sko að:
- læra á föstum tímum, alla daga, lengur ef ég var ekki að fara að vinna.
- mæta lesin á fyrirlestra, alltaf. 
- uuu... mæta í tíma, alltaf.
- sleppa því að vera í tímaþröng með verkefni og skila tíu mínútur í miðnætti, alltaf. 

að sjálfsögðu hefur ekkert af þessu staðist, nema þetta með mætinguna. (klapp á mitt bak frá mér). svo tók ég einhvern veginn ekki inn í formúluna, þegar ég átti þetta samtal við sjálfan mig í september, að 50% vinna er alveg frekar mikið með svona mörgum einingum. ég gæti ekki mætið lesin og verið með fasta námsklukkutíma í sólahringnum þó það væri milljón í boði (ó þetta minnir mig á að nú ætla ég að kaupa lottó!).

en staðan er að skána. ég er búin að skila verkefnum vikunnar og langt komin með annað. ég er búin að opna leslistann fyrir einn áfangann og sjá hvað það er sem ég á eftir að gera (!) (hefði hugsanlega ekki átt að gera það á annars ágætum föstudegi).
og síðast, en ekki síst, er ég búin að sækja um BA skrif. 5 ára grunnnámi mínu (sem er samt bara 3) fer senn að ljúka. og nei, þetta eru ekki ýkjur og nei ég er ekki að læra lækninn. ég bara byrjaði að læra í danmörku, fyrir mörgum árum. flutti svo heim og þurfti að taka pásu í 2 ár af því að kæró var að klára námið sitt úti og annirnar milli landa sköruðust og alls konar sjitt. og svo fékk ég bara 68 einingar metnar, af 120 sem ég var þegar búin með. samasem, 3 ára nám varð að milljón.

og það er að klárast! (eða sko, í júní á næsta ári).