gleðilega hátíð kæru lesendur loppunnar. 
leti og tímaskortur (samt aðallega leti) hafa gert það að verkum að ég hef ekki gefið mér tíma fyrir nein skrif, hvorki hér né á jólakort. aldrei þessu vant sendum við bara örfá kort í ár, rétt til nánustu ættingja okkar beggja. vinirnir fengu að sitja á hakanum og fá bara kveðjur seinna eða hérna á rafrænu formi. mér leiðast reyndar internetkveðjur álíka mikið og mér leiðist pestin, en það verður bara að hafa það.

þessi segja því gleðileg jól til allra og óska ykkur farsældar á komandi ári.

við höfum haft það ósköp gott og notalegt síðustu daga. 
aðfangadagskvöldi eyddum við með yndislegum vinum. við átum á okkur gat og drukkum að sjálfsögðu gott vín með, reyndum að taka settlega jólamynd (sem tókst ekki*) og náðum ekki að brúna kartöflurnar fyrr en í 3. tilraun. ég gleymdi að setja á mig varalit og maskara og ískexin voru aldrei étin. en það kom alls ekki að sök því kvöldið var eins krúttlegt og það gat orðið. við horfðum þó hissa á hvert annað eftir að öllum gjöfum hafði verið komið undir tréð. okkur þótti magnið ekki alveg í takt við fjórar fullorðnar manneskjur!

*hér má sjá nítjándu, og jafnframt síðustu, tilraun okkar til að ná mynd af okkur öllum við tréð. hún verður að duga.

við lína erum samt sætar, sama hvað!

jóladagsmorgun var svo vinnudagur hjá fraukunni og kvöldinu var eytt í matarboði og spileríi. á tímabili sat mitt lið uppi með þessa hér stafi í skrabbúl. þó svo að þeir gefi ferlega mörg stig þá eru þeir ekki til neins svona allir í einu. kex í fleirtölu virkar ekki (köx) og það vantaði ð til að mynda orðið þæfð. annað var bara eitthvað rugl og ekkert gekk upp. 

en að máli málanna. þetta ofurkrúttaða besta-dýr-í-heimi er 1 árs í dag. þvílík endalaus lukka og hamingja að hafa rambað á þennan hund. og ég sem er bæði hrædd við hunda og líkar illa við þá. glæsilegt!

ég sit á þjóðarbókhlöðunni og læri. er hérna tilneydd en annars læri ég alltaf heima hjá mér, finnst það á allan hátt mikið betra. þar get ég hlaupið á klósettið án þess að eiga það á hættu að einhver taki tölvuna mína (eða svo það gerist ekki dröslast með allt dótið á dolluna). heima get ég líka fengið mér að borða hvenær sem er og á meðan ég læri ef út í það fer. þegar ég er heima þá er ég ekki blá af kulda og með sultardropa eins og hér. heima er enginn sem sendir „djöfullskalégkýlaþig“ svipinn þegar ég hnerra. þar er heldur ekki jafn óbærileg þögn og er hér, þannig að hvert brak er eins og byssuhvellur.

...

þið náið þessu. mér finnst g.l.a.t.a.ð. að læra á bókhlöðunni.
en hér er ég í dag og stemningin er vægast sagt undarleg. próftíminn genginn í garð og allir greininlega með hlutina álíka mikið á hælunum og ég. strákurinn við hliðina á mér er til dæmis að bryðja á sér tennurnar og stelpan hinu megin við ganginn er annað hvort að gráta eða alveg að fara að gráta. ég er ekki með gleraugun á mér þannig að ég sé það ekki alveg nógu vel. 
það er líka það mikið af fólki hérna að eina borðið sem ég fann er eiginlega í forstofunni. sem betur fer á ég góða úlpu og ég tók ullarsokka með mér. 

þessi aðstaða og ömurlegheit gera það þó að verkum að ég er búin með stóran hluta af skýrslunni, sem ég hefði annars dólast með í allan dag í hitanum og góðærinu heima. því hef ég ákveðið að restin af próflestrinum skal fara fram úti í garði (já, það er skárra en hér. svo lengi sem engin er að senda mér svipi eða stela tölvunni). bara svona til að speed things up!

prófráð til ykkar kæru lesendur. út í garð og þið verðið enga stund að þessu!

kannski smá farin að gleyma og trassa þetta blogg!
muniði í fyrra, þegar ég var í jólaprófunum?
já það er svipuð stemning hérna núna - samt ekki alveg svona akút ástand eins og þá. ég fór til dæmis í sturtu rétt áðan og hef enn ekki fengið frunsu, er þó með tvær bólur. 

í þetta sinn eru líka bara þrjú lokapróf og eitt stórt verkefni.
ég vinn reyndar töluvert á milli prófa, en það kemur ekki að sök. álagið er töluvert minna og lesturinn eftir því (og áhorf youtube myndbanda og þið vitið, alls konar stöff sem skiptir ekki máli).

tel niður í 17. desember því þá kemst ég í jólafrí. hér hefur ekki verið sett upp svo mikið sem einn jólaálfur og hvað þá eitthvað sem glitrar eða lýsir. ójólalegasta heimili í póstnúmeri 105 gjössovell. 

einhver sérstök ástæða fyrir því að ég á ekki þessa peysu haldiði?
væri samt brilliant ef ég myndi finna hana í svörtu. og svo enn meiri snilld ef ég gæti fengið svona slaufu fyrir flóka. hann á jú afmæli í kringum jól!

uppfærsla:
SLAUFAN ER FUNDIN!

hæ!
það er alveg tryllt að gera þessa dagana, svona eins og nóvember sæmir. áður en önnin byrjaði settist ég niður með sjálfri mér (eða nei, ég hugsaði þetta bara á meðan ég labbaði... en allavega) og ákvað að þetta misseri yrði ekki eins og öööll hin. þennan vetur ætlaði ég að vera toppnámsmaður og svitna dugnaði. þess vegna ætlaði ég sko að:
- læra á föstum tímum, alla daga, lengur ef ég var ekki að fara að vinna.
- mæta lesin á fyrirlestra, alltaf. 
- uuu... mæta í tíma, alltaf.
- sleppa því að vera í tímaþröng með verkefni og skila tíu mínútur í miðnætti, alltaf. 

að sjálfsögðu hefur ekkert af þessu staðist, nema þetta með mætinguna. (klapp á mitt bak frá mér). svo tók ég einhvern veginn ekki inn í formúluna, þegar ég átti þetta samtal við sjálfan mig í september, að 50% vinna er alveg frekar mikið með svona mörgum einingum. ég gæti ekki mætið lesin og verið með fasta námsklukkutíma í sólahringnum þó það væri milljón í boði (ó þetta minnir mig á að nú ætla ég að kaupa lottó!).

en staðan er að skána. ég er búin að skila verkefnum vikunnar og langt komin með annað. ég er búin að opna leslistann fyrir einn áfangann og sjá hvað það er sem ég á eftir að gera (!) (hefði hugsanlega ekki átt að gera það á annars ágætum föstudegi).
og síðast, en ekki síst, er ég búin að sækja um BA skrif. 5 ára grunnnámi mínu (sem er samt bara 3) fer senn að ljúka. og nei, þetta eru ekki ýkjur og nei ég er ekki að læra lækninn. ég bara byrjaði að læra í danmörku, fyrir mörgum árum. flutti svo heim og þurfti að taka pásu í 2 ár af því að kæró var að klára námið sitt úti og annirnar milli landa sköruðust og alls konar sjitt. og svo fékk ég bara 68 einingar metnar, af 120 sem ég var þegar búin með. samasem, 3 ára nám varð að milljón.

og það er að klárast! (eða sko, í júní á næsta ári).

ó hvað það er gott að eiga góða tónlist til þess að hlusta á þegar það dimmir orðið svona snemma og yfir manni hanga endalaus verkefni og ritgerðir. 
ásgeir trausti gerði náttúrlega allt tryllt þegar hann gaf út plötuna sína um daginn, skiljanlega. ég hlusta mikið á hann þegar ég er að bugast og langar að gráta aðeins (djóklaust þá græt ég voða mikið þegar ég er að skólabugast og set svona hugljúfa og rólega tónlist á. græt smá og svo er ég bara góð og get farið aftur að læra. there, i said it! svona hefur þetta alltaf verið, alla mína skólagöngu. oh ég er svo hörð af mér!).

tónlistin hans minnir mig á svo margt. hann hefur aldrei farið leynt með það sjálfur að bon iver er í miklu uppáhaldi hjá honum og innblásturinn er greinilegur. ég heyri það sérstaklega í lagi númer 5 - hljóða nótt. það er líka mjög gott grátlag ef út í það er farið. 
nokkur stef minna mig á sigur rós og rafhljóðin í hærra og að grafa sig í fönn eru svipuð þeim sem má heyra í eldgömlum hjaltalínlögum.

en fyrst og fremst er hann náttúrlega bara hann sjálfur og á algjörlega skilið alla þá athygli sem hann hefur fengið undanfarið. þvílíkur talent sem þessi strákur er! svo er plötuhulstrið líka fínt.

þetta er uppáhaldið mitt, án efa!

meistaramánuður er einhvern veginn ekki minn tebolli. bæði finnst mér nafnið fremur hallærislegt og þar að auki þykja mér markmið þátttakenda flest öll eins. það virðist því ekki þurfa frumlegheit og sjálfstæða hugsun til þess að fá titilinn meistari, ef allt er sem sýnist. það sem ég sé hvað mest af eru plön um að vakna fyrr, drekka minna (og jafnvel ekkert) áfengi og hreyfa sig meira. fyrir mér hljómar þetta nú bara eins og eitt stórt samviskubit sem fólki finnst það þurfa að saxa aðeins á. (svo held ég að þetta geri október bara leiðinlegri... og alla þreytta). 

ég ætla þó ekki alveg að henda þessu í flórinn (ó! þetta er nýr málsháttur sem ég bjó til rétt í þessu) og bæta því við að sum markmiðanna sem ég hef séð eru bara frekar flott. breytir því ekki að mér finnst þau bara eiga að tilheyra öllu árinu en ekki bara 1 mánuði af 12, en ég tek viljann fyrir verkið. til dæmis finnst mér bara fallegt þegar fólk setur sér það sem markmið að hringja oftar í ömmu sína og afa, vera jákvæðari eða duglegri að sýna vinum sínum hvað þeir eru manni dýrmætir. það er alveg kúl! ég er alveg að reyna að taka svona ákvarðanir líka, þó svo að ég nenni ekki að flokka það sérstaklega sem markmið októbermánaðar. 

þið fattið hvað ég er að fara, er það ekki..?

en nú ætla ég að koma með hugmynd fyrir alla, hvort sem að þeir eru að taka þátt í meistaraverkum næstu daga eða ekki.
mér finnst að allir ættu að taka þetta til sín og hafa sem hluta af komandi dögum. pæla aðeins, glugga og skoða til þess að vera tilbúin þann 20. október. 

og ef þú ert að hugsa núna að þú vitir ekkert um þetta og þetta komið þér ekki við, hættu því þá. þetta kemur þér við og það er auðvelt að kynna sér um hvað málið snýst!
þetta er stjórnarskráin - hún kemur öllum við.
að lokum. góðan október, meistarar sem og aðrir!