ég lofa að svona montfærslur eins og þessi hér að framan verða ekki fleiri. þetta var alveg óvart!

næsta mál á dagskrá er mánudagur í myndum, vol.2 - það er fyrir lifandi löngu síðan kominn tími á það.
þegar ég gerði vol.1 var ég í miðjum BA skrifum og skólinn var við það að drepa mig (í þeirri færslu getiði séð intro-ið/skýringuna á mánudegi í myndum, svona svo ég líti ekki út fyrir að vera 100% biluð (heldur bara svona 67%, því þetta er jú fremur bilað dæmi)). þessi mánudagur var helgaður húsmóðurinni í mér og því kannski ekkert sérstaklega spennandi heldur. næsti mánudagur verður því funday, díll? 

hefjum leikinn á fremur up close and personal morgunmynd (tekin í fuglasöng). veit ekki alveg hver hugsunin var hér, af hverju ég tók hana ekki aðeins fjær það er að segja, en eins og sjá má er ég töluvert hressari en ég var á ræstíma í febrúar. þar gat ég ekki opnað augun fyrr en ég hafði staulast inn á bað til að pissa og rak svo tannburstann óvart í þau því með lokuð augun hitti ég ekki upp í mig. nú opnast þau bara á meðan ég er enn uppí rúmi! 
æ þú elsku vor og mikla birta, lovjú.

jæja, nóg af ást og kossum. 
hundi fékk að ganga fyrir þennan daginn, enda tjúlli múlli og í miklum spreng. við skunduðum því í langa göngu, fyrir morgunmat! (þarna var ég líka að reyna að viðra leðurjakkann sem lyktaði fremur furðulega frá því í sauðburðinum sælla minninga). 
á móti okkur tók sólin og sælan. og fuglasöngur. 

foreldrar fá stórt hrós frá mér fyrir að láta þarfir þessara krakka alltaf í fyrsta sæti. mér fannst ég vera að fórna mér gríðarlega að fá mér ekkert að borða áður en við hundur héldum í göngu. sársvöng þegar ég kom heim og hrærði mér egg. af hverju þau eru svona einkennileg á litin á þessari mynd veit ég ekki, en hrærð egg er það besta sem ég fæ þannig að hér fáiði að sjá lúxus morgunverð fraukunnar.

eftir át fór húsmóðirin í ham og réðst á þvottafjallið (ég ryksugaði líka og skúraði, en það var bara of leiðinlegt myndefni. samt klapp fyrir mér að vera geggjó mikið húsó). hey, hundraðkall fyrir þann sem finnur flóka!

smá stund á milli stríða. lestur og kaffi og hlýir sokkar. hey, hundrað kall fyrir þann sem finnur flóka! (hann er í alvöru svona uppáþrengjandi, alltaf. elsku litli). 

þetta bara varð að nást á mynd, því hér toppaði ég mig algörlega. síðan hvenær sápuþvæ ég bíla? eins og ég segi þá var þessi dagur sérstaklega tileinkaður alls konar svona brasi og dugnaði og þetta bara gerðist. rétt eftir að ég tók svo þessa mynd fór að hellirigna. þar með ákvað ég að standa aldrei aftur í þessu kjaftæði enda ekki til neins. bílinn er strax orðin haugskítugur. en sigurjón var ægilega ánægður með spúsu sína (eðlilega).

smá holl! við turtildúfurnar erum pínu að reyna að sparka í rassgatið á okkur hvað mataræði varðar. sem betur fer finnst mér svona grænir djúsar delish, þannig að so far, alltílæ! (ekki so good, ég er ekkert það dugleg. en svona alltílæ).

ég sá það í hendi mér að leðurjakkinn þyrfti að fá einhverja meðhöndlun þar sem að tveggja daga viðrun og göngutúr hafði ekkert að segja. hann lyktaði enn eins og nýborið lamb og fraukann tók til hendinni. hann hangir enn úti á svölum eftir þetta bað og ég þori ekki fyrir mitt litla líf að athuga hvort að hann sé bara orðin að sveitajakka. æjh, ég væri þá allavega alltaf þokkalega fín í sveitinni. það er jákvætt!

þökk sé ástríði veit ég núna að réttir dagsins hjá lifandi markaði fara á 2fyrir1 tilboð eftir klukkan fjögur á mánudögum og föstudögum. (þetta er ógeðslega skrýtin setning, en ég nenni ekki að vesenast í henni). við nýtum þessi flottheit óspart, enda mjög góður og hollur matur og ekki skemmir fyrir að skammtarnir eru risastórir! (en samt aðallega af því að þá þarf enginn að elda og uppvaskið verður bara pínulítið).

kvöldgangan. ég ætlaði að gera svona kanínueyrudjók á hund en það er bara eins og ég sé að klóra mér. hefði samt verið fyndið hefði það heppnast betur, er það ekki?

 ástmaðurinn kom með. alltaf sætur! skil ekki hvað ég á sætan mann.

mánudagar eru algjörlega bestu dagar vikunnar. þá eru æfingar hjá kötlunum og þaðan fer maður endurnærður og raulandi hress. 

fyrir svefninn. sá að ég átti inni 4 þætti! VEI!
... best að horfa á næstu þrjá. 

lífið gengur í sveiflum, fer upp og niður og út og suður. ég reyni þó að skrifa bara þetta skemmtilega inn á loppuna, enda held að það væri hvorki spennandi fyrir mig né þig ef öfugt væri að farið. 
að þessu sögðu ætla ég að monta mig svolítið (mikið...).
í síðustu viku kom einkun fyrir BA ritgerðina inn á uglu! (ég var á leið í sjónmælingu þegar ég athugaði stöðu mála og ég er nokkuð viss um að ég hafi látið mæla mig vitlaust. missti algjörlega einbeitinguna á því sem ég átti að vera að gera og jánkaði bara út í bláinn, þannig að það verður bara að fá að koma í ljós hvort að nýju brillurnar séu yfir höfuð nothæfar eða hvort þær endi á bland.is). viðbrögðin þegar ég sá einkunina voru líka mjög hallærisleg og það var smá eins og ég hefði unnið fegurðarsamkeppni (sem ég nota bene hef enga  reynslu af). það eina sem ég gat hugsað var "ómægad" og "vá hvað ég bjóst ekki við þessu" og til að toppa þetta þá tók ég fyrir munninn eins og sætu stelpurnar upp'á sviði þegar þær fá kórónuna á hausinn. heppilegt að ég var stödd í smáralindinni með hálfri reykjavík þegar þetta átti sér stað. heppilegt með meiru, en mér leið bara eins og það væri einhver að setja kórónu á kollinn á mér. ég fékk nefnilega hæstu einkun og fannst ég hafa sigrað heiminn. (monti lokið). (sko ekki hæstu einkun á skalanum 1-10, heldur hæstu einkun sem gefin var fyrir BA ritgerðirnar - bara svo enginn misskilji neitt. einkunin hljóðaði upp á 9).

en yfir í annað gleðiefni og eiginlega ekki síðra, lóan er komin! ég, að sjálfsögðu, æpti upp yfir mig og lét öllum illum látum, kallaði mömmu út í garð og klappaði fyrir vorinu. sæluhrollur þessa árs er þannig yfirstaðinn. ég er með algjört blæti fyrir fyrsta lóukvakinu, sorrý með mig!

síðasta skemmtilega atriðið var sauðburðurinn sem ég fór í. ég heimsótti vinkonu mína um helgina, sem býr á bæ lengst inni í eyjafirði, og þar stóð sauðburður sem hæst. ég er ekki mikil sveitatútta (lesist: engin) og hef aldrei verið vitni að því þegar að rolla ber og því var þetta bara töluverður áfangi fyrir frauku litlu. ég mætti galvösk í leðurjakka og með sólgleraugu og spurði spurninga sem fékk bændurna til þess að rúlla augunum í marga hringi. ég rak upp gól, samhliða því að rollurnar gáfu frá sér einhverjar stunur, því ég vorkenndi þeim svo að fá enga mænudeyfingu (ekki það að ég viti hvernig það er að fæða). gerði allt sem ég gat til þess að skilja hvað var í gangi, hvenær lömb læra að ganga, hvaða hljóð komu frá hvaða dýr og svo varð ég náttúrlega að reyna að halda sönsum um leið. dýr hafa aldrei verið mér að skapi, þannig að ég var logandi hrædd á meðan á öllu havaríinu stóð. þegar klukkan sló kaffi var ég því dauðslifandi fegin að fá að skottast bara inn í stofu og fá mér kex og mjólk. ég er samt voða glöð yfir því að hafa geta farið í heimsókn og sérstaklega glöð að sjá hversu dugleg ábúendur eru!

en leðurjakkinn hefur vissulega munað sinn fífil fegurri...

rómantík loðir lítið við okkur hjónaleysin og við förum afar sjaldan eitthvað fínt út að borða. (ekki það að rómans sé bara fólgin í því að úða í sig dýrum mat á vel skreyttum veitingastað, þvert á móti, en þið vitið hvað ég meina). við gerum okkur sem sagt sjaldan dagamun hvað þetta varðar, svona rétt á meðan fjárhagurinn er enn svolítið námsmannalegur og flatur. ég á því erfitt með að mæla með góðum veitingastöðum þegar gestir og gangandi spyrja mig og bendi því bara á subway og dominos. á þessu hefur orðið nú drastísk breyting! 

þannig er mál með vexti að vinna spúsa míns bauð okkur út að borða á dögunum, sem sárabætur af því að við komumst ekki með í endurmenntunarferðina til rómar. við fórum, ásamt fríðu föruneyti, á grillmarkaðinn og vorum  hreint ekki svikin. staðurinn er mjög flottur og skemmtilega innréttaður og maturinn enn betri, enda flest allt hráefni beint frá bónda. við prófuðum smakkseðilinn, sem samanstendur af 8 réttum (að mig minnir). meðal þess sem við fengum var djúpsteiktur harðfiskur (delish), andasalat, lamba t-bein og einhver sá allra besti eftirréttur sem ég hef smakkað. ég er náttúrlega alltaf hundrað sinnum spenntari fyrir eftirréttinum en nokkru öðru svo að það er kannski ekki alveg að marka mig, en þetta er samt sem áður lýsingin af matseðlinum: 
Súkkulaðikúla með rjómaostakremi, volgri karamellu og kaffiís. 
karamellusósunni var sko hellt yfir kúluna þannig að allt bráðnaði í dísætan djús. í alvöru, besta djús heims. það var heill hellingur í viðbót á eftirréttardiskinum en ég einblíndi svolítið á þessa dásemd. 

eftir þetta akfeita kvöld okkar get ég  hætt að benda bara á sjoppufæði og farið að beina fólki á þennan stað (nei ég er ekki á prósentu, ætti samt að vera það). 

hér þarf sko aldeilis að fara að grípa í taumana, því frá því að síðast var skrifað hefur heilmargt gerst. það er ekki vinnandi vegur að skrifa eitthvað sérstaklega ítarlega um alla þessa atburði (og hvað þá að lesa um þá) og því hef ég ákveðið að stikla bara aðeins á stóru í þessum efnum.

í fyrsta lagi!
kvennakórinn katla er með mörg járn í eldinum þessa dagana og því hafa æfingar verið stífar upp á síðkastið. bakaradóttirin gerði sitt besta þegar kom að því að leggja hönd á plóg hvað kaffimál varðar á stórri æfingu og bakaði laglegt heilsubrauð af því tilefni. sex tíma æfingar geta nefnilega tekið á og því þarf stórt hlaðborð! 

en fréttir af kötlunum felast ekki bara í æfingum, því á sumardaginn fyrsta héldum við litla sæta vortónleika. tvenna meira að segja. þeir heppnuðust eins vel og hugsast gat og það var glaður hópur kvenna sem skálaði í þjóðmenningarhúsinu um klukkan hálf tíu þetta sama kvöld. 

hægt er að sjá nokkur myndbönd af tónleikunum á facebook-síðu kórsins, hér! og það er líka hægt að læk'ana. (*hint*).

í öðru lagi!

mamma, frænka, systir (ávallt meidd) og móður komu í heimsókn og voru í borginni í nokkra daga. það voru fáar ónýttar mínútur á meðan á dvöl þeirra stóð. leikhúsferðir (í fleirtölu), kaffihúsaspjall, kaffi, verslunarleiðangrar og lúxus ber þar hæst á góma. svo var að sjálfsögðu mikið tíst og hlegið. ó, ef þessi fjölskylda ætti bara öll heima á sama stað... þá væri lífið næs!

í þriðja lagi!

ég er búin með BA námið. ég er þegar búin að fá út úr öllum prófum en á mánudaginn kemur bomban, einkun fyrir lokaritgerðina sjálfa. ég er einhvern veginn furðulega spennt og stressuð og mjög svo hrædd og veit ekki alveg hvernig ég á að halda út helgina. ætli ég supli ekki bara dugleg og reyni að róa taugarnar með því gamalreynda ráði? o sei sei.

vor í gær, vetur í dag.
veðrið er jafn óútreiknanlegt og sveiflukennt og skap fraukunnar (aumingja sigurjón og hans ört fjölgandi gráu hárum).

nú er það helst í fréttum að öllum verkefnum annarinnar er lokið, með naumindum þó. ég byrjaði á því að skila inn vitlausu eintaki af BA ritgerðinni. það var samt alls alls ekki mér að kenna, en því var bjargað fyrir rest. nokkrum mínútum (ekki grín) áður en að prófdómararnir hittust var ég að skjögra inn í háskólann með síðustu eintökin mín. rétt eintök í það skiptið. hasarinn var svo mikill að það kæmi mér ekki á óvart ef ég hefði bara fyrir rælni skilað inn símaskránni en það verður bara að fá að koma í ljós.
ástandið var lítið skárra á mánudaginn var, en kortér í skil reyndi hópurinn minn að tjösna saman bæði kaflaheitum og heimildum í ritgerðina sem að skila átti fyrir miðnætti. 23:58 opnuðum við uglu og stutt seinni fór ritgerðin á sinn stað. enn í dag hefur engin okkar þorað að skoða hvernig í skrattanum þessi ritgerð leit út þegar þarna var komið. það verður líka bara að koma í ljós. 

margt sem þarf að koma í ljós.

nú er ég bara að hanga. hangi allan daginn og finn mér uppskriftir sem ég ætla að prófa að baka, les bækur, naglalakka mig og gef föt í rauðakross gáma. í gær gekk þetta meira að segja það langt að ég tók vorhreingerningu í eldhúsinu. allt var skrúbbað og skúrað og pússað. veit ekki alveg tilganginn með því, hundleiðinlegt verkefni, sem ég kom mér í algjörlega í sjálf. en það er búið og þarf alls ekkert að koma í ljós eins og allt hitt.

hvað haldiði..? ég er loksins farin að sjá fyrir endann á þessu ba-námi. það hlaut að koma að þessu, því vissulega byrjaði ég haustið 2008! síðan þá hef ég reyndar flutt á milli landa og þurft að taka mér óhjákvæmilega pásu, en það skiptir ekki máli. nú er þetta allt í áttina.

í dag skilaði ég sumsé inn lokaverkefninu og á nú aðeins eftir að skila 2 litlum ritgerðum á þessari önn. svo fer ég, í fyrsta sinn á ævinni held ég bara, í aðeins eitt agnarsmátt lokapróf! formlega líkur því þessari önn 24. apríl! og þá er ekki einu sinni komið vor. aldrei hef ég lent í öðru eins. vinnuveitandi minn hélt líka að hefði dottið á höfuðið þegar ég sagði henni frá því hversu snemma ég væri búin í skólanum, en þetta er víst enginn lygi. sumardaginn fyrsta verð ég bara formlega komin í sumar"frí". og hananú.

þessu var að sjálfsögðu fagnað í dag, með tvennum hætti. 

fyrripartsgjöfin.

 síðdegisgjöfin (samt alveg eftir klukkan fjögur sko).

hef aldrei skilað svona settlegri ritgerð áður! þetta eintak fær því að dúsa í húsinu á horninu en ekki í höndum prófdómara í háskóla íslands. maður verður að eiga svona flottheitt, afþvíbara.

svo eyddi ég kvöldinu með þessum bjálfa, sem sá hest í sjónvarpinu og gat ekki með nokkru móti áttað sig á því hvað væri í gangi og í hvern fótinn hann ætti að stíga (enda með fjórar fætur, svo það er nú um eitt og annað að ræða).

ó hæ!
það mætti halda að ég væri námsmaður, upptekin við að gera verkefni og lokaritgerð og því með bloggið neðarlega á forgangslistanum mínum. engar áhyggjur, það er ekki raunin. vissulega er ég námsmaður mað hundrað verkefni á herðunum en það er ekki ástæða bloggleysis. eina afsökunin sem ég hef fyrir mér í þeim efnum er leti (og internetlausir páskar). ég er svo löt að það nær ekki nokkurri átt. þessi verkefni hrúgast til að mynda bara upp og ekkert gerist!

en nóg um það! ýmislegt hefur á daga mína drifið. þessir páskar til dæmis, þeir voru nú eitthvað. 
við fórum í bústað með krúttlegu kompaníi og átum á okkur gat. eiginlega gerðum við ekkert annað en að úða í okkur einhverju rugli. og fara í pottinn, lesa og spila smá. annars ekkert nema át!
mörgum vikum fyrir brottför hófust umræðurnar um matseðilinn og þær hættu ekkert fyrr en á heimleið, svei mér þá. það var kjöt í öll mál og páskabjór á milli. sigurjón afrekaði það meira að segja einn daginn að vera búin að sporðrenna fjórum máltíðum, sem allar samanstóðu af kjöti, fyrir klukkan eitt. að degi til! það hlýtur bara að vera einhvers konar met, því ofan á allt saman vaknaði maðurinn klukkann ellefu. hangikjöt, pylsa, brauð með lambalæri ofan á (næstum því heilu læri sko) og club sandwich. fyrir flesta er þetta nú bara einn og hálfur dagur af næringu!
jæja, nóg um það. ég sýni ykkur bara myndir.

við keyptum allavega nóg af mat. þetta er bara frá okkur sigurjóni, við þetta bættist töluvert af fæði. hvort við höfum efni á restinni af apríl, húsaleigu og bensíni verður þó að liggja milli hluta.

 fimm sekúndum eftir komu var þetta ástandið.

það er nú alveg hægt að halda upp á hátíðisdaga þó maður sé hundur. út í móa með akfeitt bein.

 ekki svo óalgeng sjón, þessar dúkkur stóðu sig vel.

  það var eitthvað mjög einkennilegt við þessa bókakápu.

hundur og húsbóndi elda.

 MORGUNMATUR!

þetta var hápunktur ferðarinnar. grínlaust þá urðum við blá í framan af hlátri, gáfum hvort öðru fimmu og ræddum næstu skref þessa brandara í þaula. 

ugh, nú langar mig aftur!

í staðin ætla ég samt bara að lesa ritgerðina yfir í síðasta sinn, senda hana í lestur og henda mér í koju. hananú!

ó já. málsháttur!